Over de overgang, stress en opnieuw kiezen voor jezelf.
Je hebt jarenlang een leven opgebouwd waarin je vooral doorgaat. Je werkt, zorgt, regelt, organiseert en staat klaar voor de mensen om je heen. Je bent degene die weet wat er moet gebeuren. Degene die de afspraken onthoudt, de boodschappen doet, de kinderen begeleidt en misschien ook nog voor een ouder of andere naaste zorgt.
En ondertussen probeer je ook nog een beetje goed voor jezelf te zorgen.
Tot je ergens rond je 45e merkt dat het niet meer zo vanzelfsprekend gaat.
Je energie is anders. Je lichaam verandert. Misschien kom je gemakkelijker aan, vooral rond je buik. Je slaap is minder goed. Je komt moeilijker in slaap, doorslapen wordt lastiger, vaker naar het toilet in de nacht en vroeger wakker. Je hebt minder geduld of merkt dat je sneller overprikkeld bent. En wat vroeger werkte om een paar kilo kwijt te raken, lijkt ineens nauwelijks effect te hebben.
Je vraagt je dan ook af:
“Wat is er toch met mij aan de hand?”
Maar is er wel niets mis met jou?
Ben jij niet ook aan een nieuw hoofdstuk toe nu je lichaam is aan het veranderen?
Je wordt niet blanco geboren!
Vanaf het moment dat je geboren wordt, leer je hoe je je in de wereld kunt bewegen.
Je ouders of verzorgers leren je wat goed en fout is. Op school leer je wat er van je wordt verwacht. Vriendinnen, familie, collega’s en partners beïnvloeden je. En ook ervaringen die je onderweg opdoet, vormen je.
Langzaam ontstaat er een soort persoonlijk script.
Een verzameling van overtuigingen, gewoontes en verwachtingen die bepalen hoe je reageert en welke keuzes je maakt.
Wellicht staat er in jouw script:
- Ik moet sterk zijn.
- Ik moet voor anderen zorgen.
- Ik mag niemand teleurstellen.
- Eerst moet alles af zijn, daarna ben ik aan de beurt.
- Ik moet het zelf kunnen.
- Hard werken is goed.
- Ik moet vooral niet zeuren.
In het verleden heeft dat script je heel ver gebracht.
Het heeft je geholpen om verantwoordelijkheden te dragen, een gezin te runnen, carrière te maken en er voor anderen te zijn.
Maar een script dat ooit goed bij je paste, hoeft niet voor altijd passend te blijven.
En dan verandert je lichaam.
Neem nou bijvoorbeeld de overgang; deze fase is niet alleen een periode waarin je hormonen veranderen. Het is vaak ook een periode waarin je opnieuw wordt uitgenodigd om naar jezelf te kijken.
Je lichaam vraagt mogelijk om andere dingen dan vroeger.
Meer herstel.
Meer aandacht voor spiermassa.
Voldoende eiwitten en voedingsstoffen.
Een andere verhouding tussen inspanning en ontspanning.
Meer aandacht voor slaap en stress.
En misschien nog belangrijker:
luisteren naar je eigen grenzen en behoeften.
Want wanneer je jarenlang gewend bent om over je eigen grenzen heen te gaan, kan het best lastig zijn om ineens te voelen wat jij eigenlijk nodig hebt.
Je kunt jarenlang functioneren op wilskracht.
Tot je lichaam zegt: zo niet meer.
Je oude koffer mee de berg op
Ik gebruik hiervoor graag de metafoor van een koffer.
De koffer staat symbool voor oude overtuigingen, patronen en verwachtingen die je met je meedraagt.
Stel je voor dat je op vakantie gaat naar een zonnige bestemming. Je pakt zorgvuldig je koffer in. Bikini, slippers, luchtige kleding, zonnebril. Alles klopt.
Maar tijdens je reis verandert de bestemming.
Je komt terecht in de bergen.
Het is koud. Je moet wandelen over een rotsachtige ondergrond en de omstandigheden zijn totaal anders dan je had verwacht.
En daar sta je dan met je zorgvuldig ingepakte koffer.
Er is niets mis met die koffer.
Maar de inhoud past niet meer bij de situatie.
Zo kan het ook in je leven gaan.
Jij bent veranderd. Je lichaam is veranderd. Je leven is veranderd. Maar misschien draag je nog steeds dezelfde oude overtuigingen en patronen met je mee.
En dat kan energie kosten.
Wanneer een patroon meer energie kost dan het oplevert is dit patroon een blok aan je been.
Een patroon is niet per definitie slecht.
Sterker nog: veel van onze patronen zijn ooit ontstaan omdat ze ons hielpen, bijvoorbeeld:
- je hebt geleerd om altijd voor anderen klaar te staan omdat je daar waardering voor kreeg.
- je bent heel zelfstandig geworden omdat je al jong merkte dat je op jezelf moest kunnen vertrouwen.
- je hebt geleerd om emoties weg te stoppen omdat daar vroeger weinig ruimte voor was.
Dat waren misschien ooit slimme manieren om met je omgeving om te gaan.
Maar de vraag is:
Helpt dit patroon mij vandaag nog?
Geeft het me energie?
Of kost het me vooral energie?
Dat is een belangrijke vraag wanneer je merkt dat je steeds vermoeider raakt, meer stress ervaart of het gevoel hebt dat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.
Stress is meer dan een volle agenda
Wanneer we het over stress hebben, denken we vaak aan een drukke agenda.
Maar stress kan op veel verschillende manieren ontstaan.
Ook voortdurend ‘aan’ staan kan belastend zijn.
Altijd bereikbaar zijn.
Altijd zorgen.
Altijd rekening houden met anderen.
Altijd doorgaan.
Altijd het gevoel hebben dat er nog iets moet.
En soms zit de grootste stress niet in wat je doet, maar in wat je van jezelf móét.
De overtuiging dat je alles moet kunnen.
Dat je niemand mag teleurstellen.
Dat je pas mag ontspannen wanneer alles af is.
Maar wanneer is alles ooit af?
Misschien hoef je niet harder je best te doen
Wanneer je wilt afvallen, is de eerste reflex vaak:
Ik moet minder eten.
Ik moet meer bewegen.
Ik moet meer discipline hebben.
Maar wat als je lichaam ondertussen uitgeput is?
Wat als je slecht slaapt, voortdurend stress ervaart en weinig ruimte hebt voor herstel?
Dan kan nóg meer van jezelf vragen misschien niet de oplossing zijn.
Dat betekent niet dat voeding en beweging onbelangrijk zijn. Integendeel.
Een gezonde leefstijl blijft belangrijk.
Maar gezondheid gaat over meer dan calorieën en beweging alleen.
Het gaat ook over herstel, slaap, stress, spiermassa, voedingsstoffen, ontspanning en de manier waarop jij je leven hebt ingericht.
En misschien begint verandering daarom niet met de vraag:
“Hoe krijg ik mezelf zover dat ik dit volhoud?”
Maar met:
“Wat heb ik eigenlijk nodig?”
Je mag je oude script herschrijven
Je hoeft niet alles wat je jarenlang hebt gedaan overboord te gooien.
Je hoeft ook geen compleet ander mens te worden.
Het begint veel kleiner.
Kijk eens naar je eigen script.
Welke regels volg jij automatisch?
Waar zeg je ja terwijl je eigenlijk nee voelt?
Waar neem je verantwoordelijkheid voor die misschien niet helemaal van jou is?
Waar probeer je sterk te zijn terwijl je eigenlijk behoefte hebt aan steun?
Waar plan je iedereen in, behalve jezelf?
En misschien wel de belangrijkste vraag:
Welke versie van jezelf probeer je nog steeds tevreden te houden?
Je mag het script herschrijven.
Misschien mag ‘ik moet alles alleen doen’ veranderen in:
Ik mag hulp vragen.
Misschien mag ‘ik moet altijd sterk zijn’ veranderen in:
Ik mag ook rust nemen en mijn kwetsbaarheid toelaten.
Misschien mag ‘iedereen moet tevreden zijn’ veranderen in:
Ik mag keuzes maken die ook goed zijn voor mij.
En misschien mag ‘eerst iedereen, dan ik’ veranderen in:
Goed voor mezelf zorgen is geen egoïsme. Het is een vorm van verantwoordelijkheid.
Een nieuwe fase vraagt soms om nieuwe keuzes
De overgang kan een uitdagende periode zijn.
Maar het kan ook een moment van bewustwording worden.
Een moment waarop je merkt dat je niet meer terug wilt naar hoe het vroeger was.
Niet omdat vroeger slecht was.
Maar omdat jij inmiddels iemand anders bent geworden.
Je hebt nieuwe ervaringen opgedaan. Je weet beter wat wel en niet bij je past. Je lichaam vertelt je misschien duidelijker waar je grenzen liggen.
Misschien is dit daarom wel een uitnodiging om opnieuw te kijken:
Hoe wil ik eigenlijk leven?
Waar krijg ik energie van?
Wat wil ik behouden?
Wat mag ik loslaten?
En welke vrouw wil ik zijn in deze volgende fase van mijn leven?
Je hoeft niet met je oude koffer de berg op
Je hoeft je oude patronen niet te veroordelen.
Je mag ze bedanken voor wat ze je hebben gebracht.
En vervolgens kijken wat je nog nodig hebt.
Open die oude koffer eens.
Bekijk wat erin zit.
Welke overtuigingen passen nog bij jou?
Welke gewoontes ondersteunen je?
En wat mag je achterlaten?
Misschien hoef je niet alles mee te nemen naar de volgende fase.
Je mag opnieuw kiezen.
Voor meer rust.
Voor meer energie.
Voor betere grenzen.
Voor voeding die bij jouw lichaam en levensfase past.
Voor beweging die je sterker maakt.
Voor herstel.
Voor ruimte voor jezelf.
En vooral: voor een leven dat niet alleen draait om alles wat je moet doen, maar ook om wat jou voedt en energie geeft.
Want misschien is de vraag niet:
“Hoe krijg ik mijn oude leven en mijn oude lichaam weer terug?”
Maar:
“Hoe kan ik een leven creëren dat past bij de vrouw die ik vandaag ben?”
Dat is misschien wel het begin van een heel nieuw hoofdstuk.
Dient jouw oude script je nog?
En zo niet… wat mag er dan in jouw nieuwe script komen te staan?
Je oude koffer mee de berg op
Ik gebruik hiervoor graag de metafoor van een koffer.
De koffer staat symbool voor oude overtuigingen, patronen en verwachtingen die je met je meedraagt.
Stel je voor dat je op vakantie gaat naar een zonnige bestemming. Je pakt zorgvuldig je koffer in. Bikini, slippers, luchtige kleding, zonnebril. Alles klopt.
Maar tijdens je reis verandert de bestemming.
Je komt terecht in de bergen.
Het is koud. Je moet wandelen over een rotsachtige ondergrond en de omstandigheden zijn totaal anders dan je had verwacht.
En daar sta je dan met je zorgvuldig ingepakte koffer.
Er is niets mis met die koffer.
Maar de inhoud past niet meer bij de situatie.
Zo kan het ook in je leven gaan.
Jij bent veranderd. Je lichaam is veranderd. Je leven is veranderd. Maar misschien draag je nog steeds dezelfde oude overtuigingen en patronen met je mee.
En dat kan energie kosten.
Wanneer een patroon meer energie kost dan het oplevert is dit patroon een blok aan je been.
Een patroon is niet per definitie slecht.
Sterker nog: veel van onze patronen zijn ooit ontstaan omdat ze ons hielpen, bijvoorbeeld:
- je hebt geleerd om altijd voor anderen klaar te staan omdat je daar waardering voor kreeg.
- je bent heel zelfstandig geworden omdat je al jong merkte dat je op jezelf moest kunnen vertrouwen.
- je hebt geleerd om emoties weg te stoppen omdat daar vroeger weinig ruimte voor was.
Dat waren misschien ooit slimme manieren om met je omgeving om te gaan.
Maar de vraag is:
Helpt dit patroon mij vandaag nog?
Geeft het me energie?
Of kost het me vooral energie?
Dat is een belangrijke vraag wanneer je merkt dat je steeds vermoeider raakt, meer stress ervaart of het gevoel hebt dat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.
Stress is meer dan een volle agenda
Wanneer we het over stress hebben, denken we vaak aan een drukke agenda.
Maar stress kan op veel verschillende manieren ontstaan.
Ook voortdurend ‘aan’ staan kan belastend zijn.
Altijd bereikbaar zijn.
Altijd zorgen.
Altijd rekening houden met anderen.
Altijd doorgaan.
Altijd het gevoel hebben dat er nog iets moet.
En soms zit de grootste stress niet in wat je doet, maar in wat je van jezelf móét.
De overtuiging dat je alles moet kunnen.
Dat je niemand mag teleurstellen.
Dat je pas mag ontspannen wanneer alles af is.
Maar wanneer is alles ooit af?
Misschien hoef je niet harder je best te doen
Wanneer je wilt afvallen, is de eerste reflex vaak:
Ik moet minder eten.
Ik moet meer bewegen.
Ik moet meer discipline hebben.
Maar wat als je lichaam ondertussen uitgeput is?
Wat als je slecht slaapt, voortdurend stress ervaart en weinig ruimte hebt voor herstel?
Dan kan nóg meer van jezelf vragen misschien niet de oplossing zijn.
Dat betekent niet dat voeding en beweging onbelangrijk zijn. Integendeel.
Een gezonde leefstijl blijft belangrijk.
Maar gezondheid gaat over meer dan calorieën en beweging alleen.
Het gaat ook over herstel, slaap, stress, spiermassa, voedingsstoffen, ontspanning en de manier waarop jij je leven hebt ingericht.
En misschien begint verandering daarom niet met de vraag:
“Hoe krijg ik mezelf zover dat ik dit volhoud?”
Maar met:
“Wat heb ik eigenlijk nodig?”
Je mag je oude script herschrijven
Je hoeft niet alles wat je jarenlang hebt gedaan overboord te gooien.
Je hoeft ook geen compleet ander mens te worden.
Het begint veel kleiner.
Kijk eens naar je eigen script.
Welke regels volg jij automatisch?
Waar zeg je ja terwijl je eigenlijk nee voelt?
Waar neem je verantwoordelijkheid voor die misschien niet helemaal van jou is?
Waar probeer je sterk te zijn terwijl je eigenlijk behoefte hebt aan steun?
Waar plan je iedereen in, behalve jezelf?
En misschien wel de belangrijkste vraag:
Welke versie van jezelf probeer je nog steeds tevreden te houden?
Je mag het script herschrijven.
Misschien mag ‘ik moet alles alleen doen’ veranderen in:
Ik mag hulp vragen.
Misschien mag ‘ik moet altijd sterk zijn’ veranderen in:
Ik mag ook rust nemen en mijn kwetsbaarheid toelaten.
Misschien mag ‘iedereen moet tevreden zijn’ veranderen in:
Ik mag keuzes maken die ook goed zijn voor mij.
En misschien mag ‘eerst iedereen, dan ik’ veranderen in:
Goed voor mezelf zorgen is geen egoïsme. Het is een vorm van verantwoordelijkheid.
Een nieuwe fase vraagt soms om nieuwe keuzes
De overgang kan een uitdagende periode zijn.
Maar het kan ook een moment van bewustwording worden.
Een moment waarop je merkt dat je niet meer terug wilt naar hoe het vroeger was.
Niet omdat vroeger slecht was.
Maar omdat jij inmiddels iemand anders bent geworden.
Je hebt nieuwe ervaringen opgedaan. Je weet beter wat wel en niet bij je past. Je lichaam vertelt je misschien duidelijker waar je grenzen liggen.
Misschien is dit daarom wel een uitnodiging om opnieuw te kijken:
Hoe wil ik eigenlijk leven?
Waar krijg ik energie van?
Wat wil ik behouden?
Wat mag ik loslaten?
En welke vrouw wil ik zijn in deze volgende fase van mijn leven?
Je hoeft niet met je oude koffer de berg op
Je hoeft je oude patronen niet te veroordelen.
Je mag ze bedanken voor wat ze je hebben gebracht.
En vervolgens kijken wat je nog nodig hebt.
Open die oude koffer eens.
Bekijk wat erin zit.
Welke overtuigingen passen nog bij jou?
Welke gewoontes ondersteunen je?
En wat mag je achterlaten?
Misschien hoef je niet alles mee te nemen naar de volgende fase.
Je mag opnieuw kiezen.
Voor meer rust.
Voor meer energie.
Voor betere grenzen.
Voor voeding die bij jouw lichaam en levensfase past.
Voor beweging die je sterker maakt.
Voor herstel.
Voor ruimte voor jezelf.
En vooral: voor een leven dat niet alleen draait om alles wat je moet doen, maar ook om wat jou voedt en energie geeft.
Want misschien is de vraag niet:
“Hoe krijg ik mijn oude leven en mijn oude lichaam weer terug?”
Maar:
“Hoe kan ik een leven creëren dat past bij de vrouw die ik vandaag ben?”
Dat is misschien wel het begin van een heel nieuw hoofdstuk.
Dient jouw oude script je nog?
En zo niet… wat mag er dan in jouw nieuwe script komen te staan?
English (UK) 
Nederlands